[صفحه اصلی ]      
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
اخبار ::
آرشیو اخبار ::
ورزش و سلامت::
پرسش و پاسخ::
برقراری ارتباط ::
::
نشریه مسیر توسعه

AWT IMAGE

فرم اشتراک نشریه مسیر توسعه 

..
آر.اس.اس
AWT IMAGE 
..
خبرنامه الکترونیک

..
ورزش و سلامت
..
:: نحوه صحیح ایستادن، نشستن و خوابیدن ::

  هنگامی که در مورد سلامتی صــحبت بـه میـان مـی آیـد بی تـردید وضــعیت صحیـح قرارگـیـری بـدن شـمـا هـنـگام فعالیتهای گوناگون در راس فهرست عوامل مهم سلامتی قـرار خـواهد گـرفـت زیـرا بـه انـدازه تغذیه مناسب، ورزش، پـرهـیـز از مواد الکلی و مـخدر و سیگار در حفظ سلامتـی بـدن موثر میباشد. وضـعـیت صحیح قرارگیری اندامها کمک مـی کند تا کـارهـایـتـان را بـا انـرژی بیـشتـر و اسـتـرس و خـستگی کمتر به انجام رسانید.

  هنگامیـکه وضعـیت بدن شما در حالت مناسب میباشد:

  1- هنگام نشستن، ایستادن و خوابیدن کمترین فشار و استرس روی عضلات پشتیبان و رباطهای بدن شما اعمال میگردد.

  2- وضعیت ستون فقرات شما در حالت استراحت و خنثی میباشد.

  3- اعضاء حیاتی بدن در مکان صحیح قرار دارند.

  4- عملکرد طبیعی دستگاه عصبی شما بهتر صورت میپذیرد.

  5- در دراز مـدت بر روی دستگاه گوارش-تنفس-عضلات -رباطها و استخوانهای بدن تاثیر میگزارد.

  6- استخوانها و مـفاصـل در وضـعـیت صـحیـح خـود قـرار دارنـد و کـارایـی عضـلات حداکثر میباشد.

  7- تحلیل و سـایش نـابـهنـجار مـفاصل کاهش یـافته و از التهاب مفاصل جلوگیری بعمل می آید.

  8- از ثابت قرار گرفتن ستون فقرات در وضعیت غیر طبیعی جلوگیری میکند.

  9- از مشکلات کمردرد و دردهای عضلانی جلوگیری میکند.

  10- از خستگی جلوگیری میکند زیرا استـفـاده بهینه از عضلات بدن انرژی مصرفی بدن را کاهش میدهد.

  11- در بهبود ظاهر شما موثر است.

  وضعیت نادرست بدن بر اثر موارد زیر ایجاد میگردند:

  1 - سوانح و مصدومیتها.

  2- اضافه وزن و چاقی.

  3- تکیه گاه نامناسب تشک در هنگام خواب.

  4- مشکلات بینایی.

  5- کفش نامناسب و پاشنه بلند.

  6- عـادات نشـستن، ایـستـادن و خـوابـیـدن بی دقت.

  7- اعتماد بنفس پایین.

  8- عضلات ضعیف و انعطاف ناپذیر.

  9- طراحی نامناسب محل کار.

  مـهمتـرین قسـمت بـدن که نقش بسزایی در داشتن وضعیت صحیح بدن ایفا می کـنـد، ستون فقرات می باشد. ستون فقرات شما دارای قوسهای طبیعی است که باید آنها را در وضعیت طبیعی خودشان همواره حفظ کرد. سـتون فـقـرات از 32-34 مـهـره تـشکـیـل یافته:

  7 مهره گردنی، 12 مهره پشتی، 5 مهره خاجی و 3 الی 5 مهره دنبالچه ای.

  میـان مـهره های کمر در دیسک کمـر واقع است که در واقع نقش ضربه گیر را ایفا میکند. هنـگــامی که شما فشار بیش از حد و نامناسب به ستون فقرات اعمال می کنـیـد، بـه دیسک کمر فشار می آید و آن را از مکان خود جابجا کــرده و به اعصاب اطراف خود فشار آورده و ایجاد درد می کند.

  شرایط لازم برای داشتن وضعیت صحیح

  ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

  1- عضلات قوی و انعطاف پذیر.

  2- حرکات طبیعی مفاصل.

  3- توازن قدرت عضلانی در دو سوی ستون فقرات.

  4- آگاهی از وضعیت بدن در حالات مختلف.

 

  تست وضعیت صحیح بدن

  ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

  شـما بـا این 2 تست قادر خواهید بود از وضعیت صحیـح و طبیعی بدن خود آگاه گردید :

  1- تست دیوار

  از طـرف پشت به دیوار تکیه داده در حالیـکه پشـت سـر و باسن شما با دیوار تماس داشته و پاشنه پا 15 سانتیمتر

  از دیـوار فاصله داشته باشد. اکنون فاصله بین گودی گردن و کمر خود را اندازه بگیرید. اگر ایــن فاصله در نــاحیه گـردن

  5 سانتیمتر و در کمر بین 2.5 تا 5 سـانـت بــاشــد وضعیت بدن شما ایده آل است و گرنه بـایـد بـه یک پزشک متخصص

  مراجعه کنید .

  2- تست آینه

  - نمای روبرو:

  روبـروی یـک آیـنه تمام قد بایستید و موارد زیر را چک کنید:

  1- شانهای شما باید همسطح و تراز باشند.

  2- سر شما باید مستقیم وصاف باشد.

  3- دو سوی باسن شما همسطح و تراز و کشـکـک هــای

  دو پا باید مستقیم رو به جلو باشند.

  4- فاصله میان بازوها و دو طرف بدن یکسان میباشد.

  5- قوزک های دو پای شما باید مستقیم و صاف باشد.

  - نمای پهلو:با گرفتن عکس و یا کمک از یک دوست میسر میباشد :

  1- سر باید قائم و افراشته باشد و به جلو و یا عقب خمیده و افتاده نباشد.

  2- چانه باید موازی با سطح کف اتاق باشد و به سمت پایین و یا بالا کج نشده باشد. 3- شکم باید هموار و مسطح باشد.

  4- زانوها باید صاف و مستقیم باشند

  نحوه صحیح ایستادن

  ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

  1- سر را بالا نگاه دارید: قـائــم و راست. سـر را بـه جلو و چانه را بداخل بدهید. چانه را به عقب و یا پهلو کج نکنید.

  قفسه سینه را جلو نگاه داشته و استخوان کتـف را عقب نگاه دارید. زانـوها را صـاف نـگاه داشته و فرق سرتان را به

  سـمت سـقف بکشید. شکم را بداخل دهید. باسن را بـه عقب و یا جلو کج نکنید.

  2- سعی کنید به مدت طولانی در یک وضعیت نیاستــیـد. امـا هــرگاه مجبور به این کار شدید، سعی کنـید یـک پـای

  خـود را با قـرار دادن روی یـک جعـبه و یا چهار پایه بالا نگاه دارید و پس از مدتی پـای بـالا آمـده را بـا پـای دیگـر عوض

  کنید.

  3- هنگام ایـستادن وزن خـود را روی هـر دو پا توزیع کرده و بیشترین وزن خود را به روی زیر انگشت شست پا اعمال کنید و نه پاشنه پا. بـهتـر اسـت پـاها را نـیز به اندازه عرض شانه از هم باز کنید.

  4- کفش پاشنه کوتاه و راحت به پا کنید.

  نحوه صحیح راه رفتن

  ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

  1- سر را بالا نگاه داشته و با چشمهایتان مستقیم به جلو نگاه کنید.

  2- شانه های خود را در یک راستا با مابقی بدنتان حفظ کنید.

  3- حرکت طبیعی بازوها هنگام راه رفتن را مختل نکنید.

  4- پاها را در یک راستا و موازی هم قرار داده و به اطراف منحرف نکنید.

 

 

 

  نحوه صحیح نشستن

  ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

  1- صاف و قائم بنشینید. کمر راست و شانه ها به عقب. بـاسـن شـما بـاید با پشت صندلی در تماس باشد. سـه

  قـوس طبـیـعی بـدن بـایـد حـین نـشسـتن حـفـظ گـردنـد. استفاده از یک تکیه گاه مانند حوله لـوله شـده در نـاحـیه

  کمر سودمند میباشد.

  2- وزن بدن را به طـور مسـاوی روی دو سوی باسن خود تـوزیع کنـیـد. زانوها باید همسطح باسن و یا بـالاتـر از آن

  قرار گیرد برای این کار می تـوانید از یک چهارپایه استفاده کنید. پاها نباید روی یکدیگر قرار گیرند.

  3- سعی کنید در یک وضعیت بیش از 30 دقیقه ننشینید. برخیزید و پس از انجام دادن چند حرکت کششی مـجـددا

  بنشینید.

  4- هـنـگام برخاستن از حالت نشسته بسمت جلو صندلی حرکت کرده و با صاف کـردن پاها برخیزید. از خـم شدن به جلو از ناحیه کمر بپرهیزید. سپس حرکت کششی انـجام دهید مثلا 10 مرتبه کمر خود را خم و راست کنید.

 

  5- از خم کردن گردن به اطراف تا حد امکان خودداری کنید و جای این کار تمام بـدن خود را بسمت دلخواه بچرخانید.

 

 

 

  هنگام نشستن پشت میز کامپیوتر به نکات زیر نیز توجه کنید:

  1- مچ دستها باید مستقیم باشد و به سمت بالا و پایین و یا طرفین خم نشده باشد.

  2- ران موازی با سطح کف اتاق باشد.

  3- آرنج باید اندکی از 90 درجه گشوده تر باشد.

  4- زانـوها 2 الی 3 سانتیمتر بـاید از لـبـه صنـدلی جـلـوتر باشد.

  5- مونیتور باید 45 الی 55 سانتی متر از پیشانی فاصـله داشته باشد. راس مونیتور نیز با سـطح چشم هـا در یـک

  راسـتـا باشد. صفحه کلید بهتر است 2 سانتی متر بالاتـر از ساعد قرار گرفته و کمی نیز خم گردد (مانند شکل).

  نحوه صحیح خم شدن، بلند کردن و حمل اشیاء

  ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

  1- همواره از ناحیه زانوها در حالی که کمر خـود را صــاف نگاه داشته اید خم شوید. هیچ گـاه از نـاحـیـه کـمر خـــم

  نشوید.

  2- اجسام سنگـین تر از 10 کیلو را بلند نکنید. هـیـچ گاه جسم سنگینی را بالاتر از سطح کمر نیاورید.

  3- پـاهـا را انـدکی از یکدیگر فاصله داده تا روبروی جـسـم قـرار گـیــرید. عضلات شکم را سفت و منقبض کـنـیـد و بـا استفاده از عضلات پا جسم را از زمین بلند کنید. سپـس زانوها را به آرامی صاف کنید.

  4- هنگام حمل بسته آن را تا حد ممکن نزدیک بـدن نگاه داشته و بازوها را خم نگاه دارید. عـضلات شـکم را سفت

  و به آهستگی گام بردارید.

  5- هنـگام روی زمیـن قرار دادن اجسام نیز همان مراحل بلند کردن را به طـور مـعـکـوس انجام دهید.

  6- هنگام حمل کیف و چمدان آنها را بطور متناوب با دسـت دیگر حمل کنید تا توازن بین دو سمت بدنتان حفظ گردد.

  7- همیشه بین هل دادن اجسام سنگین و یا کشیدن آنها، گـزیـنـه هـل دادن را انتخاب کنید.

  نحوه صحیح خوابیدن

  ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

  1- سعی کنید در وضعیتی بخوابید که قوسهای طبیعی ستون فقراتتان حفظ گردند.

 

  2- از تشک سفت استفاده کنید. تشکی که فرو رفتگی داشته و به اصطــلاح شکم داده استفاده نکنید. اگر لازم بود زیر تشک یک تخته قرار دهید.

  3- بالش همانطور که تکیه گاهی برای سر شما می باشد بـرای گردن نیز باید تکیه گاه فراهم آورد.

  4- هنـگام خـوابـیدن به پشت، یک بالش زیر زانوها قرار دهید و در صورتی کـه بـه پـهـلـو می خوابـید، اندکی زانوهایتان را خم کنید و یک بالش بین زانوهایتان قرار دهید. هـنگام خواب بـه پهلو هیچگاه زانوهایتان را تا قفسه سینه جمع نکنید. هیچ گـاه به روی شکم نخوابید چون به کمر و گردنتان فشار وارد می آید. هرگاه خواستید این کار را بکنید حتما یک بالش زیر ناحیه میان تنه خود قرار دهید.

  5- هنگام برخاستن از روی رختخواب با کمک دستها بلند شده و نـاگـهـان از نـاحـیه کمر خم نشوید.

 

  دکتر علی یعقوبی

دفعات مشاهده: 21983 بار   |   دفعات چاپ: 1483 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 223 بار   |   0 نظر
::
:: علل موثر در گرفتگی عضلانی ::

  پیش زمینه

  گرفتگی عضلانی زمانی روی می دهد که عضله دچار اسپاسم(گرفتگی) شده و در آن حالت باقی بماند. این حالت توسط هر عاملی که در انقباض یا ارتجاع عضله دخالت دارد رخ می دهد. مغز از طریق اعصاب ، پیام هایی به عضلات می فرستد ، وقتی سیگنالها از اعصاب به عضلات می رسند یک سری فرایند مرتبط به حرکت مواد معدنی در داخل و خارج عضله ، منجر به انقباض عضله می شود .

  جریان الکتریکی به علت تفاوت غلظت مواد معدنی در دو طرف غشاء سلول برقرار می شود . در بدن انسان هر ماده معدنی ، یک یا دو بار الکتریکی دارد . جمع جبری باز مواد معدنی باید در داخل و خارج سلولها برابر باشد . اگر هر گونه تفاوتی موجود باشد ، جریان الکتریکی در طول عضله برقرار می گردد . سدیم و کلسیم در ابتدا در خارج سلولهای عضلاتی قرار دارند و پتاسیم در داخل این سلولها است . هنگامی که پیام از مغز به عضله می رسد، کلسیم به داخل سلولهای عضلانی و پتاسیم به خارج از آنها حرکت می کند . این عمل منجر به یک فعالیت الکتریکی در طول عضله می شود که موجب انقباض عضله نیز می گردد . سپس هنگامی که بارهای الکتریکی نسبت به هم متعادل شوند از عضله رفع انقباض می شود . برای عمل طبیعی انقباض و ارتجاع عضلات نیاز به مقادیر کافی چربی و قند و اکسیژن است تا این مواد را تجزیه کنند. همچنین به غلظت کافی مواد معدنی سلولی هم نیاز است.

  بدون در نظر گرفتن عامل ایجاد کننده ، درمان گرفتگی ها یکسان است . چنین عضله ای را باید توسط یک دست کشیده و به طور متناوب با دست دیگر آن را ماساژ داد. برای مثال : در گرفتگی عضله ساق پا باید قسمت قدامی پا را با یک دست به طرف بالا کشید و هر چند ثانیه عضله ماهیچه ساق را فشرد.

  گرچه درمان گرفتگی به علت آن مربوط نیست ولی پیشگیری از گرفتگی به علت آنها مربوط است. طول مدت گرفتگی می تواند در ردیابی علت آن کمک کننده باشد.

 

 

  گرفتگی عضلانی در هنگام شروع ورزش

  این مشکل معمولاً مربوط به عدم تعادل مواد معدنی است مثلا کاهش یا افزایش کلسیم ، سدیم و یا پتاسیم مقادیر غیر طبیعی این مواد در خون منجر به انقباض عضله و جلوگیری از بازگشت آن به حالت اول است . برای تشخیص مقادیر غیر طبیعی این مواد آزمایش خون انجام می گیرد. گرفتگی هایی که به هنگام شروع ورزش رخ می دهد ، می تواند به علت کم کاری تیروئید یا عدم توانایی عضله جهت تجزیه قند باشد. آزمایش آدرنالین خون برای بررسی عملکرد تیروئید انجام می شود. همچنین به منظور اطلاع از عملکرد عضله می توان از بیوپسی عضله استفاده نمود. مقادیر غیر طبیعی مواد معدنی معمولاً نشانه نوعی بیماری در بدن است . مقدار کم پتاسیم می تواند به علت استفراغ ، مصرف مدرهای استروئید و شیرین بیان ، اسهال یا بیماریهایی که بر جذب و نگهداری پتاسیم موثرند ، باشد . در صورت تشخیص کمبود منیزیوم ، حتماً باید یک بررسی کامل درباره علت این نقصان انجام داد. مقدار کم یا زیاد کلسیم در خون هیچگاه نمی باشد. در صورت وجود کلسیم غیر طبیعی در بدن باید به بیماریهای روده ، کلیه یا غدد پاراتیروئید شک کرد . همچنین با مصرف بیش از حد ویتامین D نیز مقادیر غیر طبیعی کلسیم مشاهده می شود .

  مقدار کم نمک ( سدیم ) در خون از علل نادر گرفتگی عضلانی است . برنامه غذایی روزانه حاوی مقدار نمک کافی است و احتمال کمی وجود دارد که فرد دچار فقر سدیم شود . به عنوان مثال : در صورت ورزش شدید برای چندین ساعت در هوای گرم بدن به3000 میلی گرم نمک احتیاج دارد. اگر فردی در هنگام مصرف غذا از اضافه کردن نمک خودداری کند و غذای او نیز بی نمک باشد. با این وجود میزان نمک دریافتی وی 3000 میلی گرم در روز می باشد.

 

 

 

  گرفتگی های عضلانی در ابتدای فعالیت عضلانی

  دلیل مهم در این حالت ناکافی بودن جریان خون در عضله می باشد . در هنگام استراحت ، قطر شریانها برای رساندن خون کافی به عضلات مناسب است . در جریان ورزش عضلات به مقدار بیشتری خون پراکسیژن نیاز دارند. اگر قطر شریانها برای رساندن این مقدار خون به حد کافی نباشد ، عضله به علت کمبود اکسیژن دچار گرفتگی می شود.

 

  گرفتگی های عضلانی پس از فعالیت شدید ورزشی

  از دست دادن آب بدن مهمترین عامل چنین گرفتگی هایی است . در فعالیت طولانی مدت ، در هوای گرم مقدار زیادی مایعات از بدن دفع می شود . در این حالت حجم خون کاهش یافته و مقدار کافی خون برای رساندن اکسیژن به کلیه عضلات در حال ورزش وجود ندارد . در نتیجه عضلات در حال فعالیت ، خون کافی دریافت کرده و به سمت اسپاسم پیش می روند.

  با نوشیدن آب قبل از فعالیت و هر15 دقیقه یک بار در حین فعالیت می توان از بروز چنین گرفتگی هایی پیشگیری نمود.

 

  گرفتگی های عضلانی در هنگام خواب

  گرفتگی عضلانی در هنگام خواب ، معمولاً به علت فشردگی یک عصب یا رفلکس خاص عضلانی – تلزونی بوجود می آید . اگر در هنگام خواب فرد غلت بزند، ممکن است که عصبی تحت فشار قرار گیرد، در این هنگام یک پیام از محل فشردگی آغاز و به عضله مربوط به آن امتداد می یابد. در این هنگام عضله درست شبیه به هنگامی که پیام از مغز به سوی آن بیاید منقبض می شود . علت دوم این حالت ، تشدید یک رفلکس طبیعی در بدن است . در هنگام غلت زدن در خواب ، عضلات منقبض می شوند. این عمل باعث کشیدگی تاندونهای متصل به عضله می شود . در تاندونها ، گیرنده هایی وجود دارند که در هنگام کشیدگی ، پیام هایی به نخاع ارسال می نمایند . در این هنگام یک پیام به عضله رفته و باعث انقباض آن می شود . در این حالت فرد احساس گرفتگی دردناک می نماید. با کشش دادن به عضلاتی که معمولاً دچار گرفتگی می شوند، پیش از خواب ، می توان از بروز این حالت جلوگیری کرد.

  جمع بندی علل اسپاسم و گرفتگی عضلانی

  - سیگنالهای غیر طبیعی در اعصاب

  - غلظت غیر طبیعی مواد معدنی در داخل یا خارج سلولها

  - عرضه ناکافی اکسیژن

  - صدمه به سلولهای عضلانی

  - مقادیر غیر طبیعی هورمونها یا آنزیم هایی که در انقباض عضله دخالت دارند.

 

  دکتر علی یعقوبی

دفعات مشاهده: 8094 بار   |   دفعات چاپ: 1339 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 242 بار   |   0 نظر
::
:: پیچ‌خوردگی‌ و کشیدگی عضلات و مفاصل ::

  شرح بیماری

  علایم‌ شایع‌

  علل‌

  عوامل تشدید کننده بیماری

  پیشگیری‌

  عواقب‌ مورد انتظار

  عوارض‌ احتمالی‌

  درمان‌

  اصول‌ کلی‌

  داروها

  فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری

  رژیم‌ غذایی‌

  درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟

 

  شرح بیماری

  کشیدگی‌ عبارت‌ است‌ از کشیده‌ شدن‌ یا پارگی‌ عضله‌. پیچ‌ خوردگی‌ عبارت‌ است‌ از کشیده‌ شدن‌ یا پارگی‌ رباط‌. پیچ‌خوردگی‌ غالباً در مچ‌ پا، زانو یا انگشتان‌ دست‌ رخ‌ می‌دهد، هر چند هر مفصلی‌ می‌تواند دچار آن‌ شود. مفاصل‌ دچار پیچ‌خوردگی‌ در هنگام‌ فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری دچار درد می‌شوند.

  علایم‌ شایع‌

  درد یا حساسیت‌ به‌ لمس‌ در ناحیه‌ مبتلا؛ شدت‌ درد بسته‌ به‌ وسعت‌ آسیب‌ فرق‌ می‌کند.

  تورم‌ مفصل‌ مبتلا

  قرمزی‌ یا کبودی‌ ناحیه‌ آسیب‌، یا به‌ سرعت‌ و یا چند ساعت‌ پس‌ از آسیب‌

  کاهش‌ قابلیت‌ حرکت‌ طبیعی‌ در مفصل‌ آسیب‌ دیده‌

  علل‌

  کشیدگی‌ها معمولاً با آسیب‌های‌ ناشی‌ از استفاده‌ بیش‌ از حد همراه‌ هستند. پیچ‌خوردگی‌ها معمولاً ثانویه‌ به‌ تروما (سقوط‌، پیچ‌ خوردن‌ یا حوادث‌ اتومبیل‌) رخ‌ می‌دهند. مچ‌ پا به‌ خاطر ضعف‌ ناشی‌ از ساختمان‌ تشریحی‌ خود، موقعیت‌ رو باز آن‌ و استرس‌ که‌ در ورزش‌ و فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ تفریحی‌ تحمل‌ می‌کند، بیشتر آسیب‌ می‌بیند. گاهی‌ افتراق‌ پیچ‌خوردگی‌ از کشیدگی‌ مشکل‌ است‌.

  عوامل تشدید کننده بیماری

  چاقی‌

  تروما

  ورزش‌ بیش‌ از حد

  گرفتن‌ وضعیت‌های‌ نامناسب‌

  کفش‌های‌ نامناسب‌ و پاشنه‌ بلند

  فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ پرخطر مثل‌ اسکیت‌سواری‌ و ورزش‌های‌ تماسی‌، اسکیت‌ روی‌ یخ‌، کوهنوردی‌، اسکی‌ و صخره‌نوردی‌

  پیشگیری‌

  سطح‌ مناسبی‌ از تناسب‌ فیزیکی‌ را حفظ‌ کنید. از آسیب‌ پرهیز کنید:

  پیش‌ از فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ توان‌فرسا مفاصل‌ ضعیف‌ را با بانداژهای‌ حمایت‌کننده‌ ببندید.

  قبل‌ و بعد از ورزش‌، حرکات‌ کششی‌ عضلات‌ را انجام‌ دهید.

  برای‌ پیشگیری‌ از عود با ورزش‌ عضلات‌ ضعیف‌ را تقویت‌ کنید.

  عواقب‌ مورد انتظار

  با درمان‌ مناسب‌ و استراحت‌، 8-6 هفته‌ بهبودی‌ طول‌ می‌کشد. بسته‌ به‌ شدت‌ آسیب‌ ممکن‌ است‌ بیشتر طول‌ بکشد.

  عوارض‌ احتمالی‌

  اگر پیچ‌خوردگی‌ شدید باشد، زمان‌ کافی‌ برای‌ بهبود به‌ آن‌ داده‌ نشود یا مفصلی‌ مکرراً دچار پیچ‌خوردگی‌ گردد، ضعف‌ پایدار حاصل‌ می‌شود.

  آرتریت‌

  درمان‌

 

  اصول‌ کلی‌

  آزمون‌های‌ تشخیص‌ می‌توانند شامل‌ رادیوگرافی‌، سی‌تی‌اسکن‌ یا ام‌.آر.آی‌ از ناحیه‌ آسیب‌ دیده‌ باشند.

  درمان‌ «ایکب‌» (استراحت‌، یخ‌، کمپرس‌، بالا بردن‌)

  در 24 ساعت‌ اول‌ روی‌ مفصل‌ آسیب‌ دیده‌ یخ‌ بگذارید. یخ‌ را در یک‌ کیسه‌ پلاستیکی‌ گذاشته‌، با یک‌ پارچه‌ نازک‌ آن‌ را از پوست‌ جدا کنید. با دست‌ خود یا یک‌ بانداژ کشی‌ آن‌ را روی‌ مفصل‌ نگه‌ دارید. بسته‌ به‌ توانایی‌ خود در تحمل‌ سرما به‌ طور مداوم‌ یا متناوب‌ کیسه‌ یخ‌ را روی‌ مفصل‌ تا 2 ساعت‌ نگه‌ دارید. درمان‌ با یخ‌ را با فواصل‌ 2 ساعته‌ به‌ مدت‌ 24 ساعت‌ ادامه‌ دهید.

  پس‌ از 24 ساعت‌، می‌توانید درمان‌ با یخ‌ را ادامه‌ دهید یا به‌ گرم‌ کردن‌ تبدیل‌ کنید.

  برای‌ گرم‌ کردن‌، مفصل‌ را در آب‌ داغ‌ قرار دهید یا هر 2 ساعت‌ یا هر وقت‌ که‌ ممکن‌ باشد، به‌ مدت‌ 15 دقیقه‌ از گرما استفاده‌ کنید. در 24 ساعت‌ اول‌ گرم‌ کردن‌ را انجام‌ ندهید زیرا ممکن‌ است‌ باعث‌ افزایش‌ خونریزی‌ و تورم‌ و طولانی‌ شدن‌ زمان‌ بهبودی‌ گردد.

  کمپرس‌ با یک‌ بانداژ کشی‌.

  هر وقت‌ که‌ ممکن‌ باشد، مفصل‌ را بالا ببرید (به‌ ویژه‌ هنگام‌ خوابیدن‌) تا تورم‌ کاهش‌ یابد.

  ممکن‌ است‌ برای‌ ترمیم‌ رباط‌هایی‌ که‌ به‌ شدت‌ دچار پارگی‌ شده‌اند، جراحی‌ لازم‌ باشد.

  ممکن‌ است‌ برای‌ پیچ‌خوردگی‌های‌ شدید یا پس‌ از جراحی‌، آتل‌ لازم‌ باشد. پس‌ از برداشت‌ آتل‌ باید تا مدتی‌ از بانداژهای‌ حمایت‌ کننده‌ استفاده‌ کنید.

  یاد بگیرید که‌ در صورت‌ لزوم‌ از چوب‌ زیر بغل‌ استفاده‌ کنید.

  داروها

  می‌توانید از مسکن‌های‌ بدون‌ نیاز به‌ نسخه‌ مثل‌ استامینوفن‌ یا ایبوپروفن‌ استفاده‌ کنید. در صورت‌ شدید بودن‌ پیچ‌خوردگی‌ ممکن‌ است‌ مسکن‌ قوی‌تری‌ تجویز گردد. از آسپیرین‌ استفاده‌ نکنید زیرا ممکن‌ است‌ باعث‌ افزایش‌ احتمال‌ خونریزی‌ شود.

  فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری

  بگذارید مفصل‌ 2-1 روز استراحت‌ کند. سپس‌ تمرین‌ دادن‌ ملایم‌ مفصل‌ را آغاز کنید به‌ طوری‌ که‌ وزنی‌ بر آن‌ نیندازید.

  ممکن‌ است‌ برای‌ به‌ دست‌ آوردن‌ مجدد قدرت‌ و استفاده‌ طبیعی‌ از مفصل‌، فیزیوتراپی‌ پیشنهاد گردد.

  رژیم‌ غذایی‌

  رژیم‌ غذایی‌ خاصی‌ ندارد.

  درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟

  اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌تان‌ دچار پیچ‌خوردگی‌ مفصل‌ شده‌ باشد به‌طوری‌ که‌ مفصل‌ نتواند وزن‌ را تحمل‌ کرده‌، یا به‌طور طبیعی‌ حرکت‌ کند.

  اگر درد غیرقابل‌ تحمل‌ شود.

  اگر علی‌رغم‌ درمان‌، تورم‌ یا کبودی‌ افزایش‌ یابد.

  دکتر علی یعقوبی

 

دفعات مشاهده: 4524 بار   |   دفعات چاپ: 554 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 174 بار   |   0 نظر
::
:: مقدمه ای بر فیزیولوژی ورزشی ::

  در ابتدا با توجه به آسیبهای ورزشی و چگونگی پیشگیری یا درمان آنها ، باید اطلاعات و اگاهی های هر چند جزئی از فیزیولژی ورزشی داشت

  در طب ، فیزیولوژی ورزشی را اینگونه تعبیر می کنند که :

  " مطالعه آموزش تاثیرات بلند مدت فوری و مشارکت ورزش بر روی سیستم متعلق به جسم انسان"

  . فیزیولوژی ورزشی به ۴ بخش عمده تقسیم می‌شود:

  1 )آمادگی جسمانی، 2 )فیزیولوژی عضلات، 3 )فیزیولوژی گردش خون ، 4 )فیزیولوژی تنفس

  بدن انسان برای اینکه بتواند نقش خود را به طور مؤثر در زندگی ایفا کند باید از آمادگی جسمانی خوبی برخوردار باشد یعنی به طور مداوم انرژی لازم را در اختیار داشته باشد تا بتواند وظایف خود را به نحو احسن انجام دهد. وقتی سخن از آمادگی جسمانی به میان می‌آید مقصود از آن داشتن چنان قلب ، رگ‌های خونی و شش‌ها و ماهیچه‌هایی است که بتوانند وظایف خود را به خوبی انجام دهند و با شور و نشاط تمام در فعالیت‌ها و تفریحات سالمی شرکت کنند که افراد عادی و غیر فعال از انجام آنها ناتوانند. عوامل متعددی در آمادگی جسمانی مؤثر است اما چهار عامل بیش از عوامل دیگر در این میان ایفای نقش می‌کنند این عوامل عبارت‌اند از:

  1)نیروی ماهیچه، 2 ) استقامت ماهیچه، 3 ) انعطاف ماهیچه و 4 ) استقامت قلبی ریوی

 

 

  اثر ورزش بر روی تغذیه و دستگاه گوارش

  انرژی لازم برای انجام ورزش از اکسیده شدن مواد غذائی که قسمت عمده آن از سوختن مواد قندی و چربی‌ها به‌دست می‌آید حاصل می‌گردد که نتیجهٔ آن زیاد شدن اشتها و خوردن غذای بیشتر و بالاخره زیادتر شدن دفع مواد زائد بدن خواهد بود و در نتیجهٔ آن، فعالیت‌های غددی توسعه یافته، اشتها تحریک شده و عمل هضم تسریع می‌شود. برای اشخاص خانه‌نشین و بی‌حرکت و افرادی که در اثر پرخوری خسته می‌شوند، ورزش دارای اثری نیکو است و نزد این افراد عمل دفع سرعت می‌یابد

  . نزد افراد در سنین مختلف پس از چند هفته تمرین ورزشی، کاهش مقدار کلسترول، اسیداوریک و اوره خون مشاهده شده است. هم‌چنین ادرار که عمل دفع اساسیسموم بدن را تأمین می‌کند غلیظ‌تر گردیده و مواد دفعی آن بیشتر شده است.

  ورزش مانع جمع‌شدن مواد زائد در بدن می‌گردد. چون معده و کبد و روده‌ها می‌باید پیوسته غذای لازم را به عضلات برسانند و برای این کار فعالیت می‌کنند، سلول‌های تشکیل‌دهنده آنها همیشه شاداب و سالم باقی می‌ماند. بالعکس در اشخاصی که بی‌حرکت هستند و حتی از راه رفتن هم دریغ می‌ورزند، مواد دفعی غذائی به زحمت خارج می‌شود و علاوه بر آن که سموم این مواد گاه از راه روده جذب بدن می‌شود و در واقع یک نوع مسمومیت مختصر و دائم ایجاد می‌کند، پس از مدتی سبب گشادشدن معده و روده‌ها نیز می‌گردد و کبد و سایر غدد مترشحه هاضمه نیز به مناسبت کار زیاد خسته و فرسوده می‌شود و همه این عوامل دست به‌دست هم داده، اختلال شدیدی در دستگاه گوارش به‌وجود می‌آورند.

  لازم به یاد‌آوری است که معده و روده و سایر قسمت‌های داخلی شکم به‌وسیله یک جدار عضلانی سفت و محکم که از عضلات مورب ساخته شده و از استخوان جناغ سینه تا بالای زهار کشیده شده و روی شکم را پوشانیده است، با کمک یک عضله مدور داخلی به‌طور افقی اعضاء دستگاه گوارش را در وضع خود نگاه می‌دارد. این عضلات که به محکمی چوب و قدرت ارتجاعی شبیه به فنر هستند، مانع از آن می‌شوند که محتویات شکم جای خود را تغییر دهند و به‌واسطه وزنی که دارند در حالت ایستادگی به طرف پائین متمایل شوند ولی گاه اتفاق می‌افتد که این عضلات ضعیف و نازک می‌شوند و سلول‌های چربی جای کمبود آن را پر می‌کند و به این ترتیب استحکام عضلات کم می‌شود به‌طوری‌که دیگر نمی‌توانند مثل سابق جلوی افتادگی احشاء را بگیرند و عوارض مختلفی مثل پائین افتادن معده و گاه بیرون آمدن روده از محل تقاطع عضلات پیدا می‌شود.

 

  بعضی از اشخاص تصور می‌کنند که راه رفتن تنها می‌تواند جایگزین ورزش‌های روزانه بشود، این نظریه صحیح نیست و راه‌رفتن نمی‌تواند عضلات شکم را به‌کار وادارد. بدیهی است که به هرحال راه رفتن بهتر از نشستن و خوابیدن است ولی اگر قرار بشود، کسی بخواهد در عین به‌دست آوردن سلامت کامل از تناسب اندام هم برخوردار شود باید حتماً به تمرینات بدنی و ورزش‌های شکمی نیز بپردازد.

  . افتادگی اعضاء دستگاه گوارش به شکل شدید آن خوشبختانه خیلی زیاد نیست با این حال در اشخاصی که فعالیت بدنی ندارند انواع خفیف آن فراوان است و اشخاص مبتلاء همیشه دچار نفخ معده و یبوست مزاج می‌باشند. تنها راه علاج، تمرینات بدنی و شکمی خیلی کوتاه و سبک روزانه است که می‌تواند این عوارض را برای همیشه برطرف سازد. بدیهی است اگر در عین حال، پیروی از رژیم غذایی رعایت شود بیمار خیلی زودتر بهبودی می‌یابد.

  مسلم است که ورزش برای اینکه دارای نتیجه رضایت‌بخشی باشد. باید به‌وسیلهٔ اشخاصی که به‌حد کافی و به‌طور متنوع غذا می‌خورند تمرین شود. در دوران محدودیت غذائی یا در مواردی که غذای شخص ناکافی باشد، توصیه می‌شود که حتی‌المقدور از تمرینات ورزشی که سبب مصرف شدن کالری خیلی زیاد می‌شود پرهیز گردد.

  با توجه به آنچه گذشت، تأثیر ورزش بر سلامت جسم و روان را به شرح زیر می‌توان خلاصه نمود:

  ۱. ازدیاد حجم ریه‌ها

  ۲. کمک به دفع سموم بدن

  ۳. نظافت پوست و تأمین سلامت آن

  ۴. تنظیم حرارت بدن

  ۵. بهبود گردش خون

  ۶. ازدیاد گلبول‌های قرمز و هموگلوبین خون

  ۷. تقویت کار قلب

  ۸. تقلیل خطرات بروز بیماری‌های قلب و عروق

  ۹. تسهیل خواب و استراحت در دنبال خستگی جسمی

  ۱۰. جلوگیری از پرخونی احشاء

  ۱۱. کمک به هضم و جذب غذا

  ۱۲. تقویت دستگاه عضلانی - عصبی و تنظیم تعادل آن

  ۱۳. بهبود سلامت روان

  اثر روی سیستم عصبی

  ورزش عملی است ارادی و در عین حال که سبب تنظیم و درستی حرکات می‌گردد، خونسردی، مهارت، نرمش و سرعت در کار را نیز باعث می‌شود.

  اثر روی دستگاه حرکتی

  واضح‌ترین تأثیر ورزش، زیاد شدن قدرت عضلانی است. هیچ عضوی به اندازهٔ عضلات در نتیجه بی‌حرکتی و عدم فعالیت ناتوان نمی‌شود. کند بودن جریان خود در بافت‌های عضلانی اشخاصی که ورزش نمی‌کنند و تحرک کمتری دارند باعث می‌گردد که از وزن عضلات بدن نسبت به وزن طبیعی به مقدار زیاد کاسته شود. بدین‌ ترتیب ۵۰ درصد وزن عضلانی بدن به ۳۰ تا ۳۵ درصد تنزل می‌کند. در این هنگام یک عدم تعادل در متابولیسم بافت‌های بدن پیدا می‌شود بدین معنی که جای عضلات از دست رفته را چربی و سلول‌های ناتوان پر می‌کنند و منجر به چاقی مرضی و نرمی عضلات می‌گردد. بعضی از اشخاص پس از این که وزن عضلات آنها کاسته شد آن عضلات به همان حال باقی می‌ماند و شخص لاغر و استخوانی می‌گردد و در هر دو صورت یعنی چاقی و یا لاغری زیاد هر دو، هم از نظر زیبائی و هم از نظر سلامت جسمانی عواقب نامطلوبی دارند.

  افزایش نیروی عضلانی سبب تکمیل و طبیعی شدن وضعیت بدن می‌گردد و به‌همین سبب بهترین وسیله برای جلوگیری از خمیدگی ستون مهره‌ها به‌شمار می‌رود. تقویت عضلانی شکم به‌وسیلهٔ ورزش برای اشخاص مبتلا به افتادگی شکم و سوءهاضمه مفید و بهتر از بستن شکم‌بند می‌باشد و حرکت مفاصل تسهیل می‌گردد.

  اثر در دستگاه تنفس

  دستگاه تنفس که مأمور رسانیدن اکسیژن به بافت‌ها است، در حالت معمولی بدون اینکه شخص توجه داشته باشد، در هر تنفس نیم‌لیتر هوا داخل ریه او می‌کند. یعنی در واقع از ظرفیت کلی ریه‌ها فقط حدود ۱۰/۱ آن به کار می‌افتد و همین‌امر سبب می‌شود که بسیاری از مواد زائد بدن که باید به‌وسیلهٔ ترکیب شدن با اکسیژن خارج شوند در بدن باقی بماند. در هنگام ورزش احتیاج فراوان به اکسیژن افزایش فوق‌العادهٔ تبادلات ریوی را ایجاب می‌کند و این کیفیت به‌صورت زیاد شدن تعداد حرکات تنفسی و افزایش ظرفیت قفسه صدری ظاهر می‌شود. به‌عبارت دیگر در اثر ورزش تنفس عمیق‌تر گشته، گازکربنیک و سایر سموم بدن سریع‌تر دفع می‌گردند.

  اثر در گردش خون

 

 

  در اثر ورزش و حرکات عضلات، ضربان قلب بیشتر و قوی‌تر می‌گردد. در نتیجه اکسیژن و غذای بیشتری به بافت‌های بدن می‌رسد و سبب تقویت آنها می‌شود. به‌عقیدهٔ متخصصین قلب، ورزشی که به‌طور مرتب و صحیح انجام شود، باعث جلوگیری از سکته‌های قلبی می‌شود. به‌طوری که اشخاص فعال کمتر از اشخاص تنبل سکته می‌کنند و در صورت بروز سکته زودتر خوب می‌شوند.

 

  دکتر علی یعقوبی

دفعات مشاهده: 8869 بار   |   دفعات چاپ: 1306 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 251 بار   |   0 نظر
::
:: آسیب ورزشی دیسک کمر ::

  پیش زمینه

  درد کمر حاد و مزمن و آسیبهای ورزشی دیسک کمر در ورزشکاران نسبت به جمعیت عادی بیشتر است. هر الگویی از آسیب امکان دارد بدنبال ضربات به ستون مهره در ورزشکاران دیده شود. از سویی ورزشکاران بخاطر اعمال نیروهای مکرر فشاری به آنها نسبت به تغییرات تخریبی در دیسکها مستعد هستند. کمردرد بعد از سرماخوردگی دومین علت شایعی است که فرد را از حضور در محل کارش باز می دارد. کمردرد مهمترین عامل پزشکی است که افراد را در عرصه اجتماعی ناتوان می کند.

  احتمال ابتلا به کمردرد در طول عمر ( حداقل یکبار ) حدود 70% است.

  در تحقیقات نشان داده شده است که دردکمر در 40% موارد با درد ساق و ران همراهی دارد و به درجات کمتری هم ضعف و بی حسی با دردکمر مشاهده می شود.

  فتق دیسک مهمترین علتی است که سبب کمردرد در ورزشکاران می گردد. دیسک بین مهره های کمری چهارم و پنجم شایعترین دیسکی است که دچار هرنی ( فتق ) می گردد و بعد از آن هم فتق دیسک بین مهره پنجم کمری و مهره اول ساکرال ( خاجی ) از همه شایعتر است.

 

 

 

 

  *کمردرد(علل,علایم,پیشگیری ودرمان)

  *کشیدگی عضلانی-رباطی کمر

  *صدمات مهره های کمر

 

 

  فرکانس

  مشاهدات و تحقیقات بر روی میزان شیوع و بروز کمردرد حاد و مزمن اغلب در ورزشکارانی انجام شده است که بخاطر کمردرد شدید از میادین رقابت دور مانده اند, از سویی بسیاری از ورزشکاران که کمردرد خفیف دارند علی رغم ابتلا به کمردرد به ورزش ادامه می دهند و آنرا بیان نمی کنند و لذا در آمار لحاظ نمی شود. این امر سبب شده که آمار دقیقی در دسترس نباشد. میزان ابتلا به کمردرد و آسیب کمر در ژیمناستیک کاران به نحو محسوسی با سطح رقابتها ارتباط دارد بطوریکه احتمال بروز آن در میادین المپیکی حدود 63% می باشد.

  ورزشهای غیر تماسی مثل گلف و دوچرخه سواری با افزایش احتمال ابتلا به دردکمر ارتباط دارند که احتمالاً علت آن اعمال نیروهای تکرار شونده به کمر در یک وضعیت خاص بصورت طولانی مدت می باشد.

  آناتومی کاربردی

  کمر از۵ مهره شکل می گیرد که در حد فاصل بین مهره ها دیسک های کمری قرار دارند. در حد فاصل بین دیسک و مهره کمری یک صفحه غضروفی به نام صفحه انتهایی مهره وجود دارد که از لحاظ آناتومیک آنرا جزئی از دیسک بحساب می آوریم.

  هر دیسک دو قسمت دارد یک قسمت مرکزی که به آن هسته می گوییم و یک قسمت محیطی که دور تا دور هسته را فرا می گیرد به نام حلقه فیبری در بالغین جوان هسته از یک ماده ژلاتینی و نرم که 90-70% آنرا آب تشکیل می دهد شکل می گیرد, با افزایش سن درصد آب هسته کاهش و میزان انعطاف پذیری و خاصیت ارتجاع پذیری آن ( که سبب ضربه گیر شدن دیسک می شود ) کاهش می یابد. هسته دیسک بر حسب نیروی وارد شده و جهت آن هم خاصیت جامدات را دارد و هم خاصیت مایعات و می تواند سبب پخش شدن متعادل نیروهای وارد به کمر و انتقال یکنواخت نیرو به اندام تحتانی شود. حلقه فیبری اطراف دیسک از 20-10 لایه هم مرکز شکل می گیرد که از جنس کلاژن بوده و هسته دیسک را از اطراف احاطه می کند و نیز اتصالاتی به مهره ها دارد.

  بیومکانیک ورزشی

  هر عاملی که سبب اعمال نیروی زیاد از حد یا غیر یکنواخت و متعادل روی کمر شود می تواند منجر به آسیب دیسک و بروز درد ناشی از آن گردد. اعمال فشار زیاد می تواند بدنبال اعمال حرکات تکراری و یکنواخت یا بدنبال فشار شدید ناگهانی غیر منتظره روی کمر ( مثل سقوط از ارتفاع یا افتادن بدنبال تکل رفتن در فوتبال ) یا ناشی از تحمل وزنی بیش از حد توان فرد ( وزنه برداری ) باشد.

  همواره آسیب های ورزشی کمر در افرادی که تناسب و آمادگی بدنی کمتری دارند بیشتر رخ می دهد.

  تمرین زیر نظر مربی, انجام صحیح تکنیکهای ورزشی و استفاده از محافظهای کمر ( کمربند ها ) می تواند در کاهش آسیب های کمر موثر باشند.

 

  شرح حال

  - شرح حال مبنی بر اینکه دردکمر با نشستن و خم شدن به جلو یا سرفه کردن تشدید می شود.

  - امکان دارد درد تیر کشنده در امتداد عصب سیاتیک در ران یا ساق حس شود.

  - درد با راه رفتن و ایستادن بهبود و با نشستن تشدید می گردد.

  معاینه

  معاینه فردی که با دردکمر مراجعه می کند متمرکز بر این است که درد ماهیت مکانیکی دارد ( با فعالیت بدتر و با استراحت بهتر ) یا منشأ نورولوژیک دارد ( عصبی ) یا ناشی از اختلالات دیسک است.

  تصویربرداری

  - MRI بهترین روش برای بررسی آسیب و فتق دیسک است. هر چند ارتباط بین یافته های MRI در مورد آسیب دیسک و میزان درد و یا حضور یا عدم کمر درد هنوز مسائلی است که حل نشده است.

  - MRI تغییرات تخریبی دیسک مثل فیشرهای آنولار و کاهش سیگنال را که نمایانگر کاهش آب دیسک می باشد را بخوبی نشان می دهد اما این تغییرات برای آسیب دیدگی داخلی دیسک اختصاصی نیستند.

  - دیسکوگرافی روش استاندارد برای شناسایی آسیب دیسک و تنها روش برای تشخیص دقیق این مطلب است که درد منشأ دیسک دارد یا خیر. البته این روش تهاجمی است و تفسیر آن نیاز به فرد خبره و در نظر گرفتن شرایط بیمار و از سویی انجام صحیح آن دارد.

 

  درمان طبی

  فاز حاد:

  آسیب های حاد کمر را باید بصورت حمایتی درمان نمود. درمان حمایتی شامل فیزیوتراپی, استفاده از داروهای غیر استروئیدی ضد التهابی و ضد دردهاست.

  تاکید بر روی فیزیوتراپی بخاطر اثر آن در کاهش اسپاسم عضلانی, بهبود حرکات ناحیه صدمه دیده و بهبود عملکرد فرد آسیب دیده است و از طریق برنامه تمرینی در خانه انجام می گیرد.

  زمانی که اسپاسم عضلات کمر بر طرف شد ورزشکار باید به تقویت پایداری ناحیه کمر اقدام کند.

  این امر با یک برنامه دقیق از حرکات کششی بر روی عضلات تنه و اندام تحتانی انجام می پذیرد.

  فاز بهبودی :

  در این فاز توانبخشی بر نقایص بیومکانیک عملکردی در آسیب های بافت نرم تمرکز دارد. تقویت قدرت عضلانی در این فاز با انجام حرکات ساده شروع و به انجام حرکات با الگوی ترکیبی بدل می گردد. در این فاز تقویت پایداری مهره های کمر با انجام انقباضات منظم در ناحیه تنه و سطح پشتی ران در یک وضعیت خنثی آغاز می شود. زمانی که در تمام طول دامنه حرکت مفاصل کمردردی وجود نداشته باشد فرد می تواند با مرور تمرینهای خاص رشته ورزشی خود و انجام صحیح تکنیکها به ورزش باز گردد.

  بازگشت به رقابت

  بازگشت به تمرین یک امر وابسته به فرد است چرا که زمان خاصی برای بازگشت به تمرین برای یک آسیب خاص وجود ندارد. زمانی که برنامه بازتوانی کامل شد و فرد در تمام طول دامنه حرکتی درد نداشت می تواند به میادین رقابت باز گردد.

  جلوگیری از صدمه دیدگی

  با تمرین زیر نظر مربی, انجام درست تکنیکهای ورزشی, گرم کردن کافی قبل از انجام ورزش و استفاده از وسایل محافظتی مثل کمربند در وزنه برداری می توان از آسیب های ورزشی کمر جلوگیری نمود.

  دکتر علی یعقوبی

دفعات مشاهده: 11088 بار   |   دفعات چاپ: 1392 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 243 بار   |   0 نظر
::
برای مشاهده کل مطالب بخش ورزش و سلامت اینجا را کلیک کنید.
وب دا webda
زابل - میدان جهاد -خیابان شهید باقری -ستاد مرکزی دانشگاه علوم پزشکی زابل ، مرکز تلفن : 2254534- 2225405 - 2254532 - 2225402 تلفن گویا : 2254700 تمامی حقوق معنوی این پایگاه متعلق به دانشگاه علوم پزشکی زابل می باشد
Persian site map - English site map - Created in 0.236 seconds with 1123 queries by AWT YEKTAWEB 3174